Σε έναν κόσμο που φλέγεται από τη Μέση Ανατολή μέχρι την Ουκρανία, το Διεθνές Δίκαιο μοιάζει με κακογραμμένο σενάριο που οι πρωταγωνιστές αρνούνται να διαβάσουν. Στο LivingInTheCity.gr, το σημερινό Αστικό Βραχυκύκλωμα δεν κάνει αναλύσεις με το γάντι. Σήμερα, παίρνουμε το «δίκαννο» της αλήθειας και στοχεύουμε εκεί που πονάει: Στην υποκρισία των ισχυρών.
Η Παγκόσμια Πολιτική σε «Νευρική Κρίση»
Το Διεθνές Δίκαιο εκφυλίζεται γιατί έπαψε να είναι το δίκαιο των λαών και έγινε το εργαλείο του ισχυρότερου. Όσο οι υπερδυνάμεις παίζουν τις «κουμπάρες» στις πλάτες των αμάχων, το Αστικό Βραχυκύκλωμα αρνείται να μείνει σιωπηλό.
Στην παγκόσμια πολιτική σκηνή υπάρχει ένα όπλο που χρησιμοποιείται συχνά, αλλά σπάνια το ονομάζουμε με το πραγματικό του όνομα. Είναι το «δίκαννο». Από τη μία κάννη βγαίνουν οι μεγάλες λέξεις: ειρήνη, δημοκρατία, σταθερότητα, διεθνής τάξη. Από την άλλη κάννη, σχεδόν ταυτόχρονα, φεύγουν τα πραγματικά πυρά: συμφέροντα, γεωπολιτικά παιχνίδια, ενεργειακοί αγωγοί και στρατηγικές συμμαχίες.
Κάπως έτσι λειτουργεί συχνά η πολιτική των ισχυρών του πλανήτη. Με μια εντυπωσιακή ικανότητα να μιλούν για αξίες την ίδια στιγμή που τις παρακάμπτουν. Σαν εκείνον τον μάστορα που κρατάει το δίκαννο στον ώμο αλλά επιμένει ότι απλώς βγήκε για… περίπατο.
Στις διεθνείς κρίσεις βλέπουμε συχνά το ίδιο έργο. Οι δηλώσεις είναι προσεκτικά διατυπωμένες, οι καταδίκες μετρημένες και οι αποφάσεις τόσο ισορροπημένες που τελικά δεν ενοχλούν κανέναν από αυτούς που έχουν πραγματική δύναμη. Στο μεταξύ, οι άνθρωποι που βρίσκονται στο πεδίο των συγκρούσεων πληρώνουν το τίμημα. Γιατί στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα, τα πιόνια δεν έχουν ποτέ τη δυνατότητα να αρνηθούν τη θέση τους.
Το παράδοξο είναι ότι όλοι γνωρίζουν το παιχνίδι. Οι κυβερνήσεις το γνωρίζουν, οι πολίτες το υποψιάζονται και η ιστορία το έχει καταγράψει πολλές φορές. Παρ’ όλα αυτά, το θέατρο συνεχίζεται με αξιοθαύμαστη συνέπεια. Η μία πλευρά μιλά για ειρήνη, η άλλη για ασφάλεια, και κάπου στη μέση εμφανίζονται συμβόλαια, συμφωνίες και νέες ισορροπίες ισχύος.
Υπάρχει μάλιστα και μια δόση μαύρου χιούμορ σε όλο αυτό. Όσο πιο μεγαλόστομη είναι μια διεθνής δήλωση για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, τόσο περισσότερο οι πολίτες του κόσμου κρατούν μια μικρή επιφύλαξη. Όχι από κυνισμό, αλλά από εμπειρία.
Η αλήθεια είναι ότι η πολιτική των ισχυρών σπάνια κινείται από αλτρουισμό. Κινείται από συμφέροντα, στρατηγικές και ισορροπίες. Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι αν κάποια στιγμή το «δίκαννο» της παγκόσμιας πολιτικής θα σταματήσει να πυροβολεί προς την πλευρά της ανθρωπιάς.
Μέχρι τότε, οι πολίτες του κόσμου παρακολουθούν την παράσταση γνωρίζοντας κάτι απλό: όταν οι ισχυροί μιλούν για αρχές, καλό είναι να κοιτάμε πάντα και τις δύο κάννες.
Γιατί το «Δίκαννο» είναι η δική μας απάντηση:
Αποκαλύπτουμε το Ψέμα: Εκεί που οι διπλωμάτες βλέπουν «ειρηνευτικές διαδικασίες», εμείς βλέπουμε κυνικές μοιρασιές.
Σπάμε τη Σιωπή: Η πόλη δεν μπορεί να κοιμάται ήσυχη όταν η γειτονιά της βράζει.
Επαναφέρουμε τη Λογική: Αν ο νόμος δεν ισχύει για όλους, τότε δεν είναι νόμος, είναι τυραννία.
Στο LivingInTheCity.gr, δεν είμαστε εδώ για να χαϊδέψουμε αυτιά. Είμαστε εδώ για να θυμίσουμε ότι η δύναμη της φωνής μας είναι το μόνο όπλο που δεν μπορούν να μας κατασχέσουν.
«Μπορεί να κρατάνε τα δίκαννα της ισχύος, αλλά εμείς κρατάμε το δίκαννο της κρίσης. Και η δική μας κάννη δεν αστοχεί ποτέ.»
Οι κανόνες των ισχυρών θα περνάνε όσο εμείς μένουμε απλοί θεατές στο ίδιο έργο. Το Αστικό Βραχυκύκλωμα θα συνεχίσει να πατάει τη σκανδάλη της κριτικής μέχρι η λογική να επιστρέψει στο προσκήνιο.
