Αν ο Σπύρος Καλογήρου έκανε σήμερα μια βόλτα στα ράφια με το ελαιόλαδο ή έβλεπε τα ενοίκια στο Παγκράτι, το περίφημο «Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη!» δεν θα ήταν απειλή, αλλά μια απλή διαπίστωση της καθημερινότητας.
Στην πολιτική σκηνή, οι «Άρηδες» της εξουσίας μας διαβεβαιώνουν ότι ο πληθωρισμός πέφτει, την ώρα που το πορτοφόλι μας κάνει ελεύθερη πτώση χωρίς αλεξίπτωτο.
Γιατί η ακρίβεια στην πόλη «βραχυκυκλώνει» τη λογική μας:
Το Καλάθι του Νοικοκυριού: Πιο πολύ θυμίζει το «καλάθι των αχρήστων» παρά λύση.
Η έξοδος στην πόλη: Ο καφές τείνει να γίνει είδος πολυτελείας, με τιμές που θα ζήλευε και το Μόντε Κάρλο.
Ενοίκια: Ζητάνε «χρυσάφι» για τρύπες που στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο θα τις σνόμπαρε ακόμα και ο τελευταίος κομπάρσος.
Πολιτική vs Πραγματικότητα
Οι ειδήσεις μας λένε για «αναχώματα» και «pass». Εμείς πάλι, θυμόμαστε τον Κωνσταντάρα να φωνάζει «Θα σας εξαφανίσομεν!». Μόνο που τώρα δεν εξαφανίζουν τη φτώχεια, αλλά την αγοραστική μας δύναμη.
Το Αστικό Βραχυκύκλωμα συμβαίνει ακριβώς εκεί: Στο κενό ανάμεσα στην επίσημη δήλωση «η αγορά αυτορυθμίζεται» και στην απόδειξη του super market που γράφει τριψήφιο νούμερο για τρεις σακούλες πράγματα.
«Στο τέλος της ημέρας, η ακρίβεια στην Ελλάδα είναι σαν τις ταινίες του Ξανθόπουλου: Πολλή κλάψα, πολύ δράμα, αλλά το happy end αγνοείται.»
Μπορεί τα λεφτά να είναι πολλά, Άρη, αλλά το χιούμορ μας παραμένει δωρεάν (προς το παρόν). Μέχρι το επόμενο «γύρισμα» της επικαιρότητας, μείνετε συντονισμένοι στο LivingInTheCity.gr για περισσότερες δόσεις αστικής τρέλας.
